Όταν ο υδράργυρος ανεβαίνει, η ζέστη δεν αποτελεί μόνο πηγή δυσφορίας, αλλά μπορεί να μετατραπεί σε σημαντική δοκιμασία για το καρδιαγγειακό σύστημα. Οι υψηλές θερμοκρασίες, ιδιαίτερα όταν συνδυάζονται με αυξημένη υγρασία, κάνουν τον οργανισμό να καταβάλλει μεγαλύτερη προσπάθεια για να διατηρήσει τη φυσιολογική θερμοκρασία του, ενώ η απώλεια υγρών μέσω της εφίδρωσης αυξάνει τον κίνδυνο αφυδάτωσης. Για τα άτομα με υπέρταση ή καρδιακές παθήσεις, οι συνθήκες αυτές απαιτούν ακόμη μεγαλύτερη προσοχή. Πώς επηρεάζει, λοιπόν, ο καύσωνας την αρτηριακή πίεση και την καρδιά και ποια προειδοποιητικά σημάδια δεν πρέπει να αγνοούνται;
Οι υψηλές θερμοκρασίες και η υψηλή υγρασία είναι δύο παράγοντες που μπορούν να προκαλέσουν σοβαρές συνέπειες στην υγεία των ατόμων με υψηλή αρτηριακή πίεση και καρδιακές παθήσεις.
«Η αρτηριακή πίεση μπορεί να επηρεαστεί από τις προσπάθειες του σώματος να μειώσει τη θερμοκρασία εκπέμποντας θερμότητα. Οι υψηλές θερμοκρασίες και η υψηλή υγρασία αυξάνουν τη ροή του αίματος στο δέρμα. Αυτό προκαλεί ταχυκαρδία ενώ κυκλοφορεί διπλάσιο αίμα ανά λεπτό από ό,τι μια κανονική μέρα», σημειώνει ο κ. Αθανάσιος Μανώλης, Διευθυντής Β’ Καρδιολογικής Κλινικής και Κέντρου Υπέρτασης Metropolitan Hospital, Καθηγητής στο τμήμα Υπέρτασης του Πανεπιστημίου Βοστώνης και μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Υπέρτασης (European Society of Hypertension -ESH).
Ποιοι είναι οι κίνδυνοι
«Οι μεγαλύτεροι κίνδυνοι προκύπτουν όταν έχει καύσωνα και η υγρασία είναι πάνω από 70%. Μερικοί άνθρωποι (υπέρβαροι ή με καρδιακές, πνευμονικές ή νεφρικές παθήσεις) διατρέχουν υψηλότερο κίνδυνο να επηρεαστούν από την υγρασία και τον καύσωνα, ιδίως οι ηλικιωμένοι.
Η θερμότητα και ο ιδρώτας μπορούν επίσης να μειώσουν την ποσότητα των υγρών στο σώμα, γεγονός που μπορεί να μειώσει τον όγκο του αίματος και να οδηγήσει σε αφυδάτωση. Αυτό μπορεί να επηρεάσει την ικανότητα του σώματος να δροσίζεται με δυσμενείς επιπτώσεις στο καρδιαγγειακό σύστημα.
Όταν το σώμα χάνει περισσότερα υγρά από αυτά που λαμβάνονται, ίσως να μην μπορεί να εκτελέσει τις κανονικές του λειτουργίες. Οποιοσδήποτε κινδυνεύει από αφυδάτωση, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρές επιπλοκές. Υπάρχουν άτομα που διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο λόγω ηλικίας, χρόνιων παθήσεων ή υπαίθριων δραστηριοτήτων όπως η εργασία ή η άσκηση.
Άλλοι παράγοντες κινδύνου είναι προβλήματα καρδιάς, πνευμόνων και νεφρών, λήψη διουρητικών, ηρεμιστικών ή φαρμάκων για την αρτηριακή πίεση αλλά και η δίαιτα χαμηλή σε αλάτι ή χαμηλή περιεκτικότητα σε νάτριο.
Τα άτομα με ιστορικό υψηλής αρτηριακής πίεσης θα πρέπει να παρακολουθούν την πίεση τους κατά τη διάρκεια των κυμάτων καύσωνα. Θα πρέπει επίσης να πίνουν πολλά υγρά για να παραμείνουν ενυδατωμένα, να αποφεύγουν τη μεσημεριανή ζέστη, να ακολουθούν υγιεινή διατροφή, να εφαρμόζουν αντηλιακό αν βρίσκονται σε εξωτερικό χώρο και να φορούν καπέλο. Στις περισσότερες περιπτώσεις, όταν έχετε αμφιβολίες, μείνετε μέσα σε ένα δροσερό περιβάλλον στο σπίτι σας», προσθέτει ο ειδικός.
Προειδοποιητικά σημάδια ότι ο οργανισμός επηρεάζεται από τη ζέστη
-
Κρύο δέρμα
-
Σύγχυση
-
Ζάλη
-
Αποπροσανατολισμός
-
Ταχύς παλμός
-
Υπερβολική εφίδρωση
-
Κούραση
-
Πονοκέφαλος
-
Μυϊκές κράμπες ή σπασμοί
-
Ναυτία
«Θα πρέπει να βρίσκετε τρόπους να διατηρείτε το σώμα σας δροσερό κατά τη διάρκεια υψηλών θερμοκρασιών και να αποθηκεύετε τα φάρμακά σας σωστά -σε δροσερό, ξηρό μέρος- ώστε να μην εκτίθενται σε υπερβολική ζέστη καθώς μπορεί να επηρεαστούν από τις αλλαγές θερμοκρασίας.
Ορισμένα φάρμακα μπορεί να επηρεάσουν την ικανότητά σας να παραμένετε ενυδατωμένοι και να ανταποκρίνεστε σε υψηλές θερμοκρασίες όπως τα αντιυπερτασικά (β-αναστολείς και τα διουρητικά). Καλό θα είναι να επικοινωνήσετε με τον προσωπικό σας γιατρό μήπως χρειασθεί τροποποίηση της φαρμακευτικής αγωγής σας», καταλήγει ο κ. Μανώλης.
Η προστασία από τον καύσωνα αποκτά ιδιαίτερη σημασία για όσους πάσχουν από υπέρταση ή καρδιαγγειακά νοσήματα. Η επαρκής ενυδάτωση, η αποφυγή έκθεσης στις υψηλές θερμοκρασίες και η παρακολούθηση της αρτηριακής πίεσης μπορούν να συμβάλουν στην ασφαλέστερη αντιμετώπιση των θερμών ημερών. Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται και στη φαρμακευτική αγωγή: οποιαδήποτε προσαρμογή πρέπει να γίνεται αποκλειστικά σε συνεννόηση με τον θεράποντα ιατρό και όχι με πρωτοβουλία του ασθενούς.
Επιμέλεια: Ευγένιος Γκράουρ